است ، هدايت مىكند بنابراين نخستين هدايتگر پس از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم علي بن ابىطالب عليه السلام و پس از او اوصياى بعد از على - بر همهء ايشان برترين درود باد ! - يكى پس از ديگرى است . و قول خداى متعال : « وَ ما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ » « 1 » فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم برترين راسخ در علم است كه خدا او را تمام آنچه را كه از تنزيل و تأويل بر او نازل كرده تعليم داده است و چيزى بر او نازل نمىشد مگر آن كه تأويل آن را مىدانست . پس از او اوصياى وى راسخان در علمند كه همهء تأويل قرآن را مىدانند . و قول خداى تعالى : « ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ » « 2 » فرمود : « منظور خدا ماييم و آن كه از ما پيشى گيرنده است ، امام است و آن كه مقتصد است عارف به حق امام است و آن كه به خود ستم كرده است كسى است كه نسبت به ما شك و ترديد دارد و توقّف نموده است . عامّه گمان مىبرند كه منظور خداى تعالى همان است كه در اين آيه آمده است : « ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا » در صورتى كه اگر چنين بود كه آنها پنداشته‌اند بايد همه برگزيدگان بودند و همگى اهل بهشت ، چنان

--> ( 1 ) - آل عمران / 7 : در حالى كه تفسير آن را جز خدا و راسخان در علم نمىدانند . ( 2 ) - فاطر / 32 : سپس اين كتاب آسمانى را به گروهى از بندگان برگزيدهء خود به ارث داديم از ميان‌آنها عدّه‌اى به خود ستم كردند . و گروهى راه ميانه پيش گرفتند و گروهى به فرمان خدا در نيكىها بر ديگران پيشى گرفتند و اين فضيلت بزرگى است .